Από τη στιγμή της διάγνωσης “ο καρκίνος είναι η μοναδική ασθένεια χωρίς μύθο”, όπως τον περιέγραψε χαρακτηριστικά η Σούζαν Σόνταγκ. Και έχουμε δυο επιλογές: την άκρατη μοιρολατρία και, κατά συνέπεια, την καταστροφική ψυχολογία ή, από την άλλη, την αποδοχή της ανακοίνωσης ως μια στιγμή “φώτισης” που θα ξεκαθαρίσει το “ταξίδι”.
Η στιγμή της απεχθούς ανακοίνωσης αποτελεί ταυτόχρονα τη μα-γική στιγμή της συνειδητοποίησης γεγονότων, καταστάσεων και ιδεών που ως τότε θεωρούνταν δεδομένα: η αγάπη, η θρησκεία, η πίστη, η προσωπική ολοκλήρωση. Αυτόματα πυροδοτείται η έναρξη ενός απολογισμού, ενός ζυγιάσματος της ζωής.
